Т.Дзмiтрусева “Пачаткам была самадзейнасць…”

 

image001  

УСЕСАЮЗНЫ КОНОНКУРС ПРАФЕС1ЯНАЛЬНЫХ ВЫКАНАУЦАУ САВЕЦКАЙ ПЕСНI 1 ВАКАЛЬНА-1НСТРУМЕНТАЛЬНЫХ АНСАМБЛЯУ

ПАЧАТКАМ БЫЛА САМАДЗЕЙНАСЦЬ…

     Вакальна-iнструментальны ансамбль Дас-Муксан» Казахканцэрта – у лiку пераможцау першага тура Усесаюзнага конкурсу. Я сустрэлася з яго мастацкiм кipaунiком Дасымам Сулеевым i папрасiла расказаць пра калектыу.
     – Дасым, спачатку скажыце, калi ласка, што азначае назва вашага ансамбля?
– Назва – гэта першыя склады iменay заснавальнiкау ансамбля. Дас – Дасым, Му – Мурат, Ка – Kaмiт, Caн -•Саня. Тады нас было толькi чацвёра…
     – Дык можа раскажаце больш падрабязна, як стварауся «Дас-Мукасан», як сталеу?
– Так, спачатку нас было чацвёра. Усе мы вучылiся у Казахскiм полiтэхнiчным iнстытуце, прымалi удзел у студэнцкай самадзейнацi. Пасля другога курса, у cвoй трэцi працоуны сeместр, паехалi у Пауладарскую вобласць. Наш студэнцкi будаунiчы атрад называуся «Iнтэрнацыянальн» – у яго уваходзiлi i студэнты Будапешцкага iнстытута эканомiкi. Пабудавалi у саугасе клуб. I кааб зрабiць яшчэ нешта прыемнае хлебаробам вырашылi падрыхтаваць i першы канцэрт.

     Праграмма была вялiкая i разнастайная, а aсновай яе стау «новонароджаны» ансамбль. Венгерскiя сябры, якiя уважлiва cлyxaлi нас, прапанавалi назваць яго «Дас-Мукасан». Мы i самi спачатку не здагадалiся, што гэта за назва. Калi ж пачулi тлумачэнне, то згадзiлiся.

     Цяпер нас васьмёра. З былых засталiся только двое – я i Мурат Кусaiнау, сола-гiтара. Але старую назву вырашылi не мяняць, таму што i самi да яе прывыклi ды i у рэспублiцы ансамбль пад гэтой назвай вядомы i папулярны.
Пасля таго першага сельскага канцерта паступова расли, набывалиi веды, вопыт. У iнстытупе штогод праводзуся традыцыйны конкурс самадзеiнасцi “Вясна у КазПТИ”. 1 у 1968 годзе у такiм аглядзе мы занялi першае месца. Праз год ужо высупалi у Венгрыi. Па запрашэнию сяброу-студэнтау мы гасцiлi у Будапешце, а у крайне у той час праходзiу традыцыйны мiжнародны конкурс самадзейных калектывау. У iм удзельнiчали чатырнацццаць кpаiн. дамоу . «Дас-Мукаcaн» вярнууся лаурэатам. А потым разам з мастацкай групай мы выступалi у Польшчы, Францыi. I вось нескалькi месяцау назад наш ансамбль быу узведзены у ранг прафесiянальнага калектыву.
     – Дасым, раскажыце, хоць коратка, пра cвaix сяброу – артыстау ансамбля, пра сябе.

     – Я ужо гаварыу, што Мурат Кусаiнау у aнcaмблi з дня Яго зacнaвания. Затем – Курманай i Шарып Амаравы. Спачатку да нас прыйшла Kypманай – наша першая cалiстка. Яна вучылася у жаночым педагагiчным iнстытуце. Шарып, студэнт нашага ж iнстытута, сябравау з Курманай. Неузабаве i ен прыйшоу у ансамбль. Irpae на бас~гiтары. Юрый Лiм – таксама наш аднакашнiк, iграе на ударных iнструментах, Мейрбек Малдабекау (рытм-гiтара) быу доугi час нашым верным прыхiльнiкам, нават на рэпетыцыi рэгулярна прыходаiу. 1 непрыкметна для усiх настолькi музычна вырас, калi можна сказаць, что мы прынялi яго у ансамбль. Мейр6ек надзвычай добры, чулы товарыш. I зусiм нядауна прыйшла у калектыу Тасхан нарбаева – салiстка, I Hypтac Кусаiнау (ён iграе на народных iнструментах).

     – Вы, Дасым, нiчога не сказалi пра сябе.
– Спачатку я вучыуся у музычнай школе у’ горадзе Кентау. па клаcy баяна. Паля дзесяцiгодкi паступiу у Казахскi полiтэхнiчны iнстытут. Прымау удзел у самадзейнасцi – iграу на саксафоне. А потым – будаунiчы атрад «lнтэрнацыянальны» i нараджэнне нашага «Дас-Мукасана».
 – А якi напрамак у вашай творчасцi цяпер галоуны?

image002     – Фальклорны. Кожная канцэртная праграма у асноуным складаецца з апрацаваных народных песень. Але, робячы новую apанжыpoуку, мы вельмi беражлiва адносiмся да на народнага твора, захоуваем яго нацыянальны каларыт. Гэта зауседы цяжка, Але без гэтага не будзс карысцi ад нашай прапаганды музычнай спадчыны казахскага народа.
Да таго ж пiшам caмi. У Mурата Кусаiнава ёсць напрыклад, песня “Ты – мая мара» на верщы Джумадзiлава. I я напiсау некалькi песень. Адну з ix, «Вясельную», aнсамбль выконвае на конкурсе, Яна асаблiвая.
     – Чаму? Раскажыце тады гicторию яе з’яуления.

     – Калi ажанiуся Мурат, мы вырашылi зрабiць яму падарунак – прысвяцiлi песню. А аднойчы уключылi яе у рэпертуар.Мы вядома, xaцeлi, каб песня спадабалася Мурату, а затым слухачам, Але не думалi, что Яна «пойдзе у людзi».У мiнулым годзе гэту песню друкавае часопiс «Кругазор». Дарэчы, неузабве усесаюзная фiрма «мелодыя» выпусцiць дзве грампласцiнкi з запiсамi «Дac-Мукасана».
     – Скажыце, Дасым, як вы складаеце свае праграмы? Вырашаецца гэта кiрауиiком або усiм калектывам? Цi не бывае у вас рознагалоссяу, спрэчак, наогул «вострых момантау пры падборы рэпертуару?
– Аса6лiвых абвастрэнняу не бывае нiколi. Новую праграму падбiраем усе разам. А канчатковае рашэнне прымае «савет старэйшын» – Мурат, Шарып, Юра i я. Пасля гэтага пачынаем «абкатку» праграмы.
 -Цi часта вам даводзiцца гастраляваць? Дзе вы выступаеце?
– Гастролi – з’ява вельмi частая у нас. Мы выступалi ужо у многiх абласцях рэспублiкi. Бываем у калгасах, саугасах, на прадпрыемствах. Вельмi шмат даем шэвскiх канцэртау – для воiнау, бо у iх не сауседы есць магчымасць прыйсцi у канцэртную залу, для хлебаробау – проста на палявых станах, для рабочых – у цэхах, на усесаюзных камсамольскiх будоулях.

Т. ДЗМlТРУСЕВА.

image003

НА ЗДЫМКАХ: спявае Таiсiя КАЛlНЧАНКА (Ленiнград); выступае вакальна-iнструментальны ансамбль «Гунэш» (Ашхабад).

Фота У. Адарыча.